• i•náng wi•kà

    1. :
      sariling wika; katutubòng wika
  • i•náng

    1. 1:
    2. 2:
  • wi•kà

    1. 1:
      lawas ng mga salitâ at sistema ng paggamit sa mga ito na laganap sa isang sambayanan na may iisang tradisyong pangkultura at pook na tinatahanan
    2. 2:
      sistema ng tunog na gumagamit ng arbitraryong senyas sa pinagkaisahang paraan at pakahulugan
    3. 3:
      senyas at simbolo na isinasaalang-alang sa paraang abstrakto na kasalungat ng binibigkas na salitâ
    4. 4:
      anumang set o sistema ng mga gayong simbolo na ginagamit sa parehong pamamaraan ng isang partikular na pangkat upang magkaintindihan
    5. 5:
      pabigkas na paggamit ng naturang sistema o lawas ng mga salita.
  • I•náng Bá•yan

    1. :
      lupang sinilangan o tinubuan
  • Pi•tóng Wi•kà

    1. :
      pagsasadula sa hulíng pitóng pangungusap na binigkas ni Hesus bago mamatay sa krus